Podstawowym aktem prawnym regulującym przebieg wyborów w krajach demokratycznych jest specjalna ustawa zwana ordynacją wyborczą. Kwestię wyborów przeprowadzanych do poszczególnych instytucji władzy państwowej określają osobne ordynacje - w Polsce mamy zatem aż cztery takie ustawy, w tym wspólna ordynacja wyborcza dla wyborów parlamentarnych, czyli do Sejmu i Senatu. Ustawy te regulują między innymi takie sprawy, jak na przykład granice i ilości mandatów przypadających na dany okręg wyborczy, zakładanie i funkcjonowanie komitetów wyborczych, przebieg kampanii wyborczej, bierne i czynne prawo wyborcze, a także cisza wyborcza. Ordynacja wyborcza określa również między innymi przebieg samego głosowania w lokalach wyborczych, a także sposób przeliczania głosów na mandaty, z czym wiążą się takie pojęcia jak na przykład próg wyborczy dla partyjnych i koalicyjnych komitetów wyborczych. Ordynacje wyborcze, podobnie jak wszelkie inne ustawy, podlegają oczywiście zmianom, dokonywanym na drodze prac parlamentarnych. Często z inicjatywami tego rodzaju zmian wychodzą poszczególne, zainteresowane zwiększeniem swoich szans wyborczych partie, albo oddolne ruchy społeczne, dążące do uproszczenia zasad ordynacji i ułatwienia procesu głosowania.